bıraksam bulutlara kendimi..bedenimi.. ruhumu..

şimdi kendimi atsam öyle boşluğa çakılır mıyım betona.. hani arkamdan biri tutucak gibi sahiden de tutar mı ben böle atarken kendimi...

şimdi yerde bulutlar olsa diyelim...çoğaltarak kendimi..elllerimi.. yüreğimi.. bıraksam kendimi... bulut sanıp..salsam kendimi bulutlar kuş olup uçar mı- kulağımda çalınan keman durur mu- tebessümlerimiz yok olur mu...

bu kadar korkmasam.. sonunu bile bile bitsem kenarına sırlarım açığa çıkar mı...

denizden çıkıp kıyıya inmeliiym şimdi bırak kendinle konuşmayı... bak balıklar da çekildi.. bi sen kaldım medet uman hala .. bırak bu ayakları.. bak her yanın bulut kokmuş yine..

dünya

tüm yokuşlarım boşluğa...
deniz görünümüyor...

dünya hala konuşmuyor...